Dalto/Klaverblad Verzekeringen- AW.DTV 24-29

“Behaalde successen geven geen garantie”, zo stond er op een spandoek te lezen in de tot de nok toe gevulde, kolkende en sfeervolle sporthal Hoenderdaal in Driebergen, waar ze wél weten hoe ze een sportcomplex moeten neerzetten. Met enig ontzag betrad ik de ruim opgezette sporthal, met een prima ontvangst en super zitplaatsen, en denkend aan ons eigen nieuwe complex, waar ijzeren balken en dakbedekking al weggewaaid waren vanmorgen werd ik er niet vrolijker op.
Het feit dat de letter “W “van ons logo in de kantine ( erg industrieel, dat weer wel ) spontaan afgebroken was hielp ook al niet, laat staan de Dalto spandoeken met “Magic!“, “Black en Yellow“ en “Dominate !”.
In de ene hoek van de enorme zaal kon de gele Dalto horde met enige moeite bedwongen worden, echter ons eigen Rode Leger op de AW.DTV tribune was niet geïntimideerd en produceerde nog meer decibellen – de strijd kon beginnen!

Bij ons vlaggenschip was van ontzag geen sprake, want vanavond was zo’n avond waar alles klopte.
De onzen leverde de ultieme teamprestatie met scherpte, scorend vermogen, agressie en heel veel druk. De Dalto dames hadden niets in te brengen tegen ons zeer aanvallende dames en ik heb nog nooit 8 wenkbrauwen synchroon zo hoog in verbijstering opgetrokken zien worden als bij de Dalto heren, als er weer een genadeloze treffer door hun mand viel. De wenkbrauwen van Paul McCartney, toen hij in 1965 “Help“ componeerde, komen enigszins in de buurt – Magic?

We beginnen aftastend, en dat is een eufemisme voor een 5-1 achterstand binnen 5 minuten, met voor ons na 8 seconden de 0-1 van Bret. De Dalto aanhang gaat er eens goed voor zitten: telefoons worden opengeklapt en breiwerkjes tevoorschijn gehaald – is het 1 recht of 1 averecht?
Maar dan! AW.DTV begint op gang te komen. We geven heel veel pressie, combineren er op los en staan na de volgende 7 minuten op 6-7 (!).
Voor ons scoren een messcherpe en uitblinkende Danny 2x, Jim van de zijkant, Cédric, Gina onder de korf en weer Cédric, nu op de stip voor Joy.
Jim heerst ouderwets in de rebounds. Er ontspint zich een enorm gevecht, waarbij de beide ploegen om en om scoren en de gemoederen oplopen. Compliment voor de uitstekende en parmante scheidsrechter, die het allemaal onopvallend heel kort hield. Prima!
Danny vervolgens 7-8 en Roos 8-9. Dalto nog even naar 11-9 maar een onhoudbare Cédric scoort doorlopend 11-10.

Er zijn van die kippenvel momenten die je niet snel vergeet: de winst van Ajax in Madrid of Neil Armstrong op de maan . In de dying seconds van de eerste helft is er dan weer zo´n moment: een waanzinnige actie van Cédric, een onvoorstelbare pass van Bret gevolgd door een onmogelijk doelpunt van de eerstgenoemde: 11-11.
De AW.DTV tribune staat massaal op de banken, ik zie ouders huilen en oude vrinden naar adem happen – zelf de Dalto aanhang maakte een diepe buiging.
Ik realiseer me dat AW.DTV vanavond iets bijzonders aan het verrichten is en heb behoefte aan bezinning: waarom moet ik steeds aan `Do you believe in magic` van de Lovin´Spoonful denken?

Na rust de laatste echte aanvalsgolven van Dalto. Maar eerst Danny ( wie anders?) voor ons van ver 11-12 en Dalto weer 14-12. Jim 2 x van de stip voor Roos en Danny en het is weer gelijk. Dan Bret meteen 14-15 en Danny 15-16. Cédric van heel ver 16-17 en na een fraaie combinatie met Joy scoort Maartje 16-18. Jim vallend 16-19 en Danny 16-20. De Dalto tribune valt stil en ziet hoe hun torenhoge favoriet ontmanteld wordt.
Dalto vlucht in een time-out waarna Cédric meteen toeslaat: 16-21.
Onder de korf Gina heel cool 17-22 en weer Danny van ver 17-23. De AW.DTV tribune wordt gek, handtassen vliegen door de lucht en van de weeromstuit worden hele dropdozen leeggegooid.
Een vrije bal van Cédric betekent 18-24, Danny scoort van ver 19-25, maar ook met een buzzerbeater: 21-26. Jim van heel ver 21-27 en onze 28e goal valt geruisloos door de korf met dank aan Cédric. Dalto kan het allemaal nauwelijks geloven en werpt de handdoek.
Amber komt voor Roos en Danny gaat gewoon door met scoren: 23-29. We eindigen op 24-29 (!) en de rode tribune explodeert.
Compliment voor onze supporters – alleen als je er zelf bij bent geweest kun je dit geloven.
Ons vlaggenschip piekte precies op het juiste moment – vasthouden svp!

Op de weg terug draai ik het stuurwiel achteloos driemaal rond, wat wil je met de Beach Boys op de radio met `I get around` – de `Good Vibrations` hebben we al !
Volgende week  naar Tempo ! Als we goed spelen kunnen we iedereen verslaan……

HAVANER

Onze scores: Gina 2, Roos 1, Maartje 1, Bret 2, Jim 5, Cédric 8 en Danny 10