Om nog eens rustig na te lezen!

Pieken en dalen

Zoals elk seizoen hebben we pieken en dalen gehad. Op sportief gebied heeft ons vlaggenschip gedaan wat de doelstelling was. Maar handhaving in de Ereklasse op het veld en behalen van de kruisfinales in de zaal zie ik toch echt wel als een Piek, iets waar we trots op mogen zijn.
De degradatie van de junioren uit de hoofdklasse kan je dan zien als dalletje, maar het talent dat bij die groep zit en het feit dat wij op dit moment voor Amsterdam HET opleidingsinstituut zijn voor junioren is ook iets om enorm trots op te zijn.

Maar de hoogste piek dit jaar waren toch wel de Ballen van Ellen. Wereldberoemd in heel Noord-Holland.

Een groot dal is, zoals al vele jaren, het feit dat steeds meer werk op een paar schouders terecht komt. Ik vraag me al heel lang af en heb dat hier ook al regelmatig genoemd, hoe dit nu komt.
Is het gewoon een uitvloeisel van de demografische ontwikkeling: toenemend egoïsme en behoefte aan vrijheid/blijheid? Of doen wij als bestuurders iets fout?
De participatie commissie heeft de afgelopen jaren goed werk verricht om met het puntensysteem meer bewustzijn te creëren. Echter is het nog steeds niet vanzelfsprekend voor veel mensen om ‘iets’ te doen voor de club.
Ik heb nog ouderwetse gedachtes over wat een vereniging is, dat besef ik mij terdege, maar wij zullen toch eens een keuze moeten maken welke kant wij op willen.
Of we willen een vereniging waarbij samen met zijn allen weer het thema wordt en nemen we afscheid van profiteurs en egoïsten of er moet een nieuw soort verenigingsvorm ontstaan waarbij er een meer professionele organisatie ontstaat waar uiteraard een prijskaartje aanhangt.
Laat het mij maar weten!

Ik wil niet te negatief zijn, dat heb ik de afgelopen jaren al meerdere keren op de JAV gedaan en dat heeft klaarblijkelijk geen indruk gemaakt want we hobbelen gewoon door.
Ik word wat ouder en heb de afgelopen tijd dingen meegemaakt die je met beide voeten in de realiteit duwen en meteen daardoor ook de betrekkelijkheid van alles laat inzien. Ik heb geen zin meer in negativiteit, verspilde energie. Laten we daarom liever de mensen noemen die er wel voor zorgen dat deze mooie vereniging nog steeds veel plezier aan mij geeft. Nu ga ik geen namen noemen want dan vergeet ik ongetwijfeld veel mensen, maar iedereen weet wel over wie we het hebben en iedereen weet van zichzelf ook wel wanneer hij/zij degene niet is.
Graag wil ik dat jullie even stil staan bij het volgende:

  • hoe komt het dat deze kantine altijd schoon en opgeruimd is, ondanks het feit dat 3x per week hier overdag 30 kinderen rondrennen naast ons eigen gebruik?
  • hoe komt het dat er elke keer als je aan de bar staat je toch weer je kopje koffie of wat te eten kan bestellen?
  • hoe komt het dat onze 8 jeugdteams elke week weer getraind worden en hun wedstrijden gefloten worden?
  • hoe komt het dat onze selectie altijd pico bello gekleed gaat en onze jeugd dit seizoen weer volledig in het nieuw is?
  • hoe komt het dat onze palen en weet ik wat voor materialen eind oktober ‘opeens’ van de Drieburg zijn verhuisd naar de sporthal en gymzalen?
  • hoe komt het dat alle 400 e-mails die wij jaarlijks van onze fijne bond mogen ontvangen worden afgehandeld en verwerkt?

Gaat dit allemaal vanzelf? Ik dacht het niet. Ik zou dan ook aan een ieder willen vragen om hier en bij nog veel meer andere zaken die je misschien tot nu toe als vanzelfsprekend hebt gezien eens stil te staan.

Twee mensen wil ik nog wel bij naam noemen. Als eerste Steffen. Na de laatste thuiswedstrijd tegen KCC was er een enorme ontlading. Ten eerste natuurlijk vanwege de handhaving en ten tweede omdat we nog wel een appeltje te schillen hadden met KCC.
Het feest na afloop was dan ook gezelliger dan ooit. Tijdens dit feestje heeft het bestuur Steffen Pang benoemd tot Lid van Verdienste.
Wij zijn enorm trots dat Steffen al zolang een rood/zwart hart heeft. Na een mooie en succesvolle uitstap bij Blauw-Wit kwam hij terug naar AW.DTV op een moment dat wij hem het hardst nodig hadden. Hij stond dan ook aan de basis van een hele rij kampioenschappen tot en met 2 seizoenen in de League en Ereklasse. Tussendoor heeft hij jarenlang de junioren getraind en gecoacht met ook daar kampioenschappen achter zijn naam.
En uiteraard kunnen onze kinderen ook elk jaar weer op Steffen rekenen als kampleider. Deze langdurige inzet en in het bijzonder de bijdrage voor onze Topsport, heeft het bestuur tot deze voordracht gebracht. Steffen nogmaals bedankt.

Gelukkig hebben we niet 1 Pang maar zijn er zelfs 2! Kasper loopt iets korter mee maar heeft ook een lange staat van dienst. Al jaren speelt hij in de selectie, met wat tussenposen door vervelende blessures, maar altijd een vaste kracht.
Kasper is ook een vaste kracht voor de jeuco, al jaren lang traint en coacht hij een ploegje en ook hij staat elk jaar weer te trappelen om met het kamp mee te gaan.
Ook verzorgt hij onze website, a hell of a job, waar enorm veel tijd in gaat zitten om dat goed te doen. Alles bij elkaar voor het bestuur hele goede redenen om Kasper tot AW.DTV-er van het jaar 2018 te benoemen. Kasper bedankt.

Zoals we net al hebben besproken staan er ons spannende maanden te wachten met nog veel onzekerheden maar ongetwijfeld ook veel mooie momenten in een nieuwe hal met nieuwe mogelijkheden voor de oudste en mooiste korfbalvereniging van Nederland. Na 5 jaar met de gemeente om de tafel te hebben gezeten wil ik graag dit proces tot een goed einde brengen dus hobbel ik nog zeker een jaartje door. Heel erg veel dank aan iedereen die dit samen met mij weer tot een bijzonder jaar gemaakt hebben.

 

Remco Lausberg,
Voorzitter AW.DTV