Het competitiekorfbal zit er voor seizoen 21-22 op. De sportieve resultaten in dit derde coronaseizoen waren even versnipperd als het seizoen zelf maar er waren nu tenminste resultaten. Een paar opvallende laat ik de revue passeren.
Het eerste verwierf haar plaats in de League 2 volgend zaalseizoen na een uiterste en zenuwslopende krachtsinspanning die tot 12 april duurde en afgerond werd met een overwinning in een drieluik tegen Wageningen.  In de direct daarop aansluitende tweede veldhelft volgde de verwachte degradatie uit de Ereklasse hoewel het eigenlijk maar een haar scheelde.
Het tweede viel in het veld en zaal tegen. Goeie korfballers genoeg maar de schwung was er bij dit jonge team niet in te krijgen op een paar partijen na. Teveel wissels en teveel blessures misschien maar ook nog een kwestie van opgroeien. Het derde speelde alleen in de zaal, Cor wist de spirit er in te houden en dat was knap.
De A1 deed het bijzonder goed. De eerste veldwedstrijden in september deden het ergste vrezen maar daarna werd de opgaande lijn ingezet. In de zaal weer terug in de hoofdklasse en in het veld handhaving in de hoofdklasse. De A2 had het moeilijk mede vanwege de grote niveauverschillen in het team. In de aanloop naar vorige seizoen hebben we geprobeerd dat te vermijden door een A3 op te geven en combi-teams te formeren met verenigingen in de buurt maar dat kwam niet van de grond. Ook nu hebben we ons daarvoor ingezet en daarnaast zijn we aan het puzzelen voor het geval het weer niet lukt. Dit is het negatieve aspect (naast vele positieve) van ons beleid om de A1 zo hoog mogelijk te willen laten korfballen. Daarvoor heb je als kweekvijver een A2 nodig op een behoorlijk niveau en daaronder een A3 en eventueel A4. Dat kunnen we op dit moment niet op eigen kracht. Die breedte zoeken we in de combi-teams met andere verenigingen. Zoals vorige week aangegeven; als we dat vinden dan willen we dat ruilen voor het geven van trainingen op hoog niveau waardoor we investeren in jeugd van de andere vereniging. Dat kan alleen als we afspraken maken die de angst kunnen wegnemen over leden ronselen. Maar tot nu toe lijkt die angst (en onverwerkt verleden) groter dan de wervende waarde van een hoger korfbalniveau.

We hadden best nog wat kampioenen; in de zaal de B1 en eigenlijk ook de D1 als die competitie niet beïnvloed was door corona. En op het veld de D1 en de E1. Het midweekteam heeft lekker gespeeld en alles gewonnen. De zin in het korfbal werd zo groot dat een deel van het team volgend seizoen graag weer een echte competitie speelt. Laten we nu vooral hopen dat Corona volgend seizoen geen roet in het eten gaat gooien.

De verhuizing naar ZBE begint zijn vruchten af te werpen. Het einde van dit seizoen levert ons 11 nieuwe jeugdleden op verspreid over alle leeftijdscategorieën. Wat ik er van begrijp is dat jaren niet voorgekomen en we zijn nog niet aan het einde daarvan. De Kangoeroegroep is daarbij nog niet meegenomen. Dan zouden we op een stuk of 25 zitten. Deze zal waarschijnlijk met de oprichting van een heuse Kangoeroeclub en daarbinnen onderscheid in mini’s en kangoeroes  een meer formele status krijgen en aan de basis staan van de groei richting de F. Dat hebben we al bijna rond maar nog niet helemaal. En aan het andere eind van de korfbalcyclus wordt de laatste hand gelegd aan Korfbalfit maar ook belangstellenden zonder korfbalervaring worden met open armen ontvangen.

Ik wens iedereen een fijne vakantie en een leuk kamp toe en zie jullie in augustus graag weer terug op ZBE,

Hans