Vrijwilligers
Een aantal jaren geleden heeft de vereniging besloten zich te richten op verhuizing naar ZBE. Vervolgens zijn we in een taai proces terechtgekomen met de gemeente rond de zeggenschap over de kantine. Om ons als korfbalvereniging duurzaam te vestigen op ZBE is de combi van veld, kantine en zaal nodig. We zijn in dat proces nu zover gekomen dat het duurzame binnen handbereik ligt. Eigenlijk moet ik dat niet schrijven want het is de duvel verzoeken. We zijn er namelijk nog niet. De details gaan over juridische kwesties en geld maar het is een schaakspel dat we naar mijn mening overzien en waar we oplossingen voor weten.

Waarom willen we naar ZBE? Omdat de wereld veranderd is; waar vroeger de Amsterdamse jeugd bijna vanzelf binnenstroomde is het nu een flinke concurrentiestrijd in een stad waar korfbal niet de beste papieren heeft. Ik ben er van overtuigd dat het rendement van onze inspanningen om jeugd binnen te halen omhoog gaat op ZBE. Korfbal (en de vereniging) moet je meemaken om het leuk te vinden. We zitten daar in de etalage en er is relatief veel jeugd in de nieuwbouwwijk. Op de Drieburg zaten we intussen verstopt tussen voetbal en tennis. Sporten die veel meer media-aandacht hebben en vanzelfsprekend zijn. Ook hockey is een geduchte concurrent omdat ze langzaam aan een volkssport aan het worden is en niet meer alleen aantrekkelijk voor de Happy Few.

Tot zover onze kansen. Maar zoals eerder gesteld, die moeten we wel grijpen en daarvoor zijn handjes nodig. Onze vereniging moet ingericht worden op groei. Onze kantine moet lekker lopen met een goeie barbezetting, we hebben meer mensen nodig om werving ook echt goed te doen, vervolgens moeten nieuwe kinderen opgevangen worden voor training, korfbal en leuke activiteiten. En er moeten jeugdwedstrijden gefloten worden. Nu al en straks nog meer. Probleem is dat we als vereniging wel ja zeggen tegen verhuizen om ook duurzaam overeind te blijven maar dat we individueel het maar mondjesmaat oppakken. We geven weinig vervolg aan wat we als vereniging wel willen. De mensen die het nu doen zijn zwaar belast en dat is geen aantrekkelijk beeld voor de mensen die de stap willen maken en juist veel mensen maken het werk lichter en aantrekkelijker.

Vorige week klapte Koos zijn laptop open tijdens de maaltijd van selectie, 3e en A1 en liet op het grote scherm zien hoe het individueel zit; wie staat op groen, wie op oranje of rood. Met dat soort acties gaan we in samenwerking met de participatiecommissie, scheidsrechtercommissie, jeuco en exploitatiecommissie door. In eerste instantie gaat het om af en toe een wedstrijd fluiten en bardienst draaien. Kom op zeg!

En op de achtergrond moeten wij ons achter de oren krabben want dit probleem is al zo oud als er verenigingen met vrijwilligers bestaan en dus ouder dan 120 jaar. We moeten nadrukkelijk gaan nadenken over andere formules, we draaien al een professionele kantine, we willen graag dat mensen goed opgeleid zijn op het gebied van sport en korfbalbegeleiding, maar ook op het gebied van horeca en maatschappelijk ondernemen. Tijd is kostbaar en leden maken afwegingen. Die kunnen misschien wat meer onze kant uitvallen als we er een vergoeding tegenover zetten. Om te beginnen een vrijwilligersvergoeding. Maar eerst maar eens meer handjes om een beweging in gang te zetten die het waardevol maakt om verder te denken.

Korfbal
Het eerste bijt de spits af tegen Pernix in Leiden. We gaan een interessante competitie tegemoet. Niet alleen vanwege ieders verwachtingen maar ook vanwege de nieuwe promotie-degradatieregeling. De Korfballeague gaat terug van 12 naar 10 teams en dat betekent een versterkte degradatie naar de hoofdklasse. Wij willen tegen die stroom in naar boven. De directe weg is die van het jaar 2015; de hoofdklassefinale winnen. Bij verlies moet een Play-down gespeeld worden tegen de nummer 3 van de degradatiepoule. Dat is eigenlijk de nummer 9  van voorheen zou je kunnen zeggen. Ben je nog aangehaakt? Let wel op: er is een versterkte degradatie uit de hoofdklasse. Net voordat corona alles platlegde eindigden we per ongeluk op de 6e plek en dat zou dit jaar degradatie betekenen. Ook bij de poule van het tweede is sprake van een versterkte degradatie.

Korfbal Amsterdam
Vorige week had ik het over de achtbaan van AW, DTV en AW.DTV. Sportief gezien heeft die van AW de grootste frequentie. Begin jaren zestig degradatie uit het hoogste niveau en begin jaren 70 weer terug en meteen door naar de absolute top. Na het landskampioenschap 1984 in de zaal volgde datzelfde seizoen de degradatie in het veld naar de overgangsklasse, na het kampioenschap weer terug en enkele jaren later in zowel veld als zaal weer naar beneden en in 1989 in de dubbel weer terug. Het ene jaar tegen Blauw Wit en Rohda en het jaar daarop tegen Swift en DTV. Westerkwartier en Archipel waren intussen van het toneel verdwenen. Vanaf de jaren 90 ging er een lange golf naar beneden en pas 20 jaar later kroop die weer omhoog met AW.DTV in de Korfballeague. Intussen zitten we weer net onder de top van de golf. Ik moet er nog aan wennen; omhoog is best leuk, die energie die daar bij vrij komt is om te zetten in stuwkracht voor de club. Maar over de top van de golf heen en dan naar beneden vind ik minder. Om mij heen merk ik dat men dat wel gewend is.
Tien van de twaalf huidige korfballeagueclubs speelden in 1989 al op het hoogste niveau. Kennis en kunde lijken een soort zaadjes die in dorre grond overleven en als er dan een beetje water is dan komen ze weer tot bloei. Bijgaand het afsluitende artikel van het veldseizoen 88-89 met bijbehorende eindstand.

Hans