Als je het er niet over hebt dan is het onzichtbaar. Vertrouwen in elkaar is zoiets.

Als je er voor kiest om aan een vereniging deel te nemen is vertrouwen in elkaar vanzelfsprekend. Als je bij ons lid wordt dan treedt je toe tot een open en veilige vereniging waar je je snel op je gemak voelt. Ik kan daar over meepraten. Bij korfbal vertrouw je er op dat als jij je tegenstander scherp verdedigt dat dit achter je rug goed geregeld is, je eet een beroemde gehaktbal in ons clubhuis en je gaat er vanuit dat die goed is en niet al een week op de bar ligt, je hebt vertrouwen in je trainer-coach om de klus te klaren. Allemaal simpele dingen van alle dag waar je geen seconde over nadenkt maar het is wel gebaseerd op vertrouwen. Ergens ga je er vanuit dat het allemaal goed voor je geregeld wordt. Als het vertrouwen verdwijnt dan ga je in gesprek en als dat echt geschonden wordt is het plotseling zichtbaar en voelbaar.
Dat vertrouwen is beschadigd door een daad waarvan de dader indertijd de gevolgen van geen kanten overzag en die in 2019 ontdekt werd. We worden nog steeds geconfronteerd met de nasleep en er is nog steeds geen tijd om het te laten slijten. Afgelopen vrijdag kwam alles weer omhoog door de zitting in de rechtbank waar de dader de eis te horen kreeg. Media besteedden er aandacht aan en verzonnen hun eigen verhaal bij gebrek aan informatie. Je zou kunnen zeggen een gevolg van het strikt houden aan het advies van politie en justitie anderhalf jaar geleden om niet naar buiten te treden. Een leermoment voor ons. Die verhalen zijn ontzettend pijnlijk voor direct betrokkenen en ook voor het bestuur dat indertijd, volgens betrokken instanties, uiterst zorgvuldig en goed gehandeld heeft. Dat laatste is door de speelsters van AW.DTV nog eens onderstreept en dat is een grote steun.
We hebben het weekend hard gewerkt om in samenwerking met het KNKV een persbericht te maken en alle relaties en betrokkenen te benaderen en uit te leggen hoe het werkelijk zit. De basis is gelegd met de aanpak in 2019. Was dat niet goed opgepakt dan was de schade nog veel groter geweest. We zijn er nog niet klaar mee want vrijdag 12 februari staat de uitspraak gepland.
Het gaat sommige journalisten niet over de feiten of gevoelens en daar kun je je moeilijk tegen verweren. Hopelijk komt er tijd om het vertrouwen te herstellen en de schade zo goed als mogelijk te repareren.

Het mooie is dat andere dingen gewoon doorgaan. Dan wel geen wedstrijdkorfbal maar activiteiten voor de jeugd en nu ik dit schrijf start een training voor de senioren. Als het weer zaterdag meezit wordt er ’s morgens om half elf getraind door de jeugd op het veld. De weersverwachting is niet echt gunstig en ik begreep dat er om half tien een GO – NO GO moment is. Maar een beetje ploeteren in regen en sneeuw is toch ook wel lekker? Vroeger joh …..

Vol trots hebben Frank R. en Ellen hun “Certificaat van Deelname aan de Stembureautraining ” laten zien. Zij zijn door naar de volgende ronde op woensdag 17 maart waar ze in vol AW.DTV – ornaat voor de 2e Kamerverkiezingen achter de stem bureautafel gaan plaatsnemen in de gymzaal naast de kantine en wij een “vuurwerkshow” geven in de kantine om de aandacht te trekken (en nu positief).

En verder wordt nog steeds druk met de gemeente gesproken op allerlei fronten. Nu ook eindelijk over de toekomst van ons clubhuis op De Drieburg want ook dat moet helder geregeld worden.

Ter verstrooiing wordt in Korfbal Amsterdam aandacht besteed aan het topjaar 1968 voor stadsgenoot Blauw-Wit. Toen een vereniging van 350 leden met 200 jeugdleden. Net een nieuw clubhuis. Veldkampioen, zaalkampioen, Europacupwinnaar en junioren kampioen. Wauw!

Hans