AW.DTV 1 bedwingt DOS ’46 1 : 27-27

De afgelopen week was Jules Deelder, de bekende Rotterdamse dichter/schrijver/jazz kenner te gast bij NPO coryfee Eva Jinek – een avond die haar lang zal heugen. Jules had pijlsnel door dat de gesprekjes nergens over gingen en ontregelde dat het een lieve lust was – irritant, ergerlijk maar vooral ook onderhoudend en humoristisch.
Bij de kraker van ons vlaggenschip tegen DOS ’46 was het ontregelen ook niet van de lucht. Er werden ad-hoc nieuwe regels bedacht en toegepast, of juist weer niet. De oudere heer op de klapstoel die onze fluitist mocht beoordelen had het er maar moeilijk mee – de wegen van de scheidsrechterscommissie zijn soms ondoorgrondelijk.
Gek genoeg had de enigszins afwijkende regelgeving van onze leidsman als resultaat dat er een geweldige wedstrijd ontstond met veel gooi en smijtwerk, doorslaan, woordenwisselingen, botsingen en opstootjes. Kortom, alles wat de wedstrijd tot een waar spektakelstuk maakte – DOS ’46 zal er met gemengde gevoelens aan terug denken.
Immers, de Drenten waren driekwart van de wedstrijd superieur. Hun herenkwartet, met als uitblinker de uiterst effectieve Harjan Visscher, scoorde gemakkelijk terwijl de AW.DTV dames weinig grip hadden op hun tegenstandsters.

Na 5 minuten, 9 vrije ballen en 2 stippen staan we 3-5 achter met voor ons treffers van Ilona, Jim en een buitengewoon fraaie doorbraak van Bret. Vervolgens Ilona ook doorbrekend 4-6, Stef op de stip 5-7 en Jim ook 6-9, nadat Ilona door de grote AW.DTV letters was gegooid.
We spelen te gehaast en rommelig maar Florian scoort toch ( 7-9 ) en Ilona 8-10.
Nooit slagen we er echter in om door te drukken, hoe dicht bij we ook komen: Stef 9-11, Jim 10-11 en Roos die er al wisselend 11-12 in knalt en de wedstrijd eindigt met een 100% schotpercentage. DOS’46 scoort dan binnen de minuut 3 maal en de rust redt een zwalkend AW.DTV: 11-15 …….

In de rust toch nog even overleg met de kenners over wat de hardste Beatles rocker is – rustig analyseren moet nu want de gemoederen zijn ook bij ons al flink opgelopen; het doosje met rennies gaat toch maar rond! De meeste stemmen gaan naar Helter Skelter en Birthday, en als ik en passant meedeel dat ik de fantastische Lego versie van de Yellow Submarine bijna af heb is iedereen weer rustig. Wat leuk dat mijn oudere vrienden het op de dagbesteding zo naar hun zin hebben-origami is weer erg in!

Na de rust herpakt ons eerste zich enigszins via Stef en Ilona, krijgen we het voor elkaar om totaal vrijlopend de bal 2 meter over de korf te gooien maar gooien Susilla en Joy de bal er wel prima in.
Als een heer dwars door Bret heen wil lopen krijgt DOS ’46 uiteraard de stip, slaat de beoordelaar zijn 2e schriftje open en hengelen de Drenten slim de volgende stip binnen: 16-20. Voor ons heeft Bret van ver dan de nummer 16 gescoord. Het laatste kwart van de wedstrijd breekt aan, Susilla loopt fraai 17-20 binnen en het publiek weet al lang wat er moet gebeuren – het hangt al een tijdje in de lucht! De laatste hulplijn wordt benut en Stijn komt voor Stef. Nog even denkt DOS ’46 aan winst ( 17-22 ) maar de komst van Stijn ( de Stone Roses zouden het de second coming noemen…. ) verandert alles.
Hij scoort meteen van ver 18-22 en is de impuls die ons eerste node miste. Jim, die zich zijn verjaardag tot dan iets anders had voorgesteld, is weer ouderwets scherp en scoort 19-23 waarna Stijn waanzinnig 20-23 maakt. De Gaasperdamhal begint te stormen, het publiek gooit nu met alles wat rood en zwart is en de drums resoneren niet meer maar donderen!
Ilona forceert een stip die Flo benut ( 21-23 ) waarna Lindsy haar vervangt. We drukken nu door via Bret ( 22-24 ) en Stijn ( 23-24 ), waarna Joy prachtig omdraaiend 24-24 maakt na alweer een actie van Stijn. De zaal wordt gek als Jim subliem de 25-24 doorbreekt, maar vervolgens vinden we het nodig om de volgende passes richting de turntoestellen te werpen: 25-26 ….
DOS ’46 houdt vol, maar via Stijn en een pass van Lindsy maakt Florian gelijk. De Drenten blijven koel ( 26-27 ), maar Jim ook 27-27.
De foto waarop Stijn, doorbrekend, in de laatste minuut tegen de paal geworpen wordt met een elleboog in zijn rug en een hand op de bal is inmiddels viraal gegaan, en ik zag daarop nog net, uiterst links achter de turnmatten een referee staan met de vlag in zijn achterzak.
Uiteraard kregen we de stip niet en ontplofte de zaal. Resumerend: AW.DTV 1 heeft zich op tijd opgericht en keihard gevochten – zo doorgaan SVP ! Het was een geweldige belevenis die heel veel hoop geeft voor de resterende duels – ons vlaggenschip hoort in de Korfbal League!
Volgende week naar Sassenheim – waar ligt dat eigenlijk?

’s Avonds laat is er een bus gesignaleerd op de rotonde aan het eind van de A6, die duidelijk moeite had met het kiezen van de afslag: Handhaven of De Grote Stap Voorwaarts ?

HAVANER

Onze scores: Ilona 4, Joy 2, Susila 2, Roos 1, Stijn 3, Stef 3, Florian 3, Bret 3 en Jim ( for he’s a jolly good fellow!) 6.