In het kader van interviews met Amsterdamse Korfballers is het deze keer de beurt aan Marc Broere.

Opgegroeid bij het toen nog Allen Weerbaar en daar vele jaren gespeeld. Daarna de overstap gemaakt naar de buren, Blauw Wit die op een hoger niveau speelden. Onnavolgbaar was Marc in zijn spel, weergaloos waren zijn doelpunten. Echt een korfballer waarvoor je naar een sporthal gaat om een wedstrijd te bekijken en hem in het bijzonder. Dat was genieten.
Marc heeft vele jaren op het hoogste niveau gespeeld. Vorig seizoen besloot Marc om zijn schoenen uit te doen en te stoppen met de sport die hem vele successen heeft gebracht.

De volgende vragen werden aan Marc gesteld, lees ook zijn antwoorden hierop:

Voorstelrondje – wie ben je, wat doe je, hoe oud, getrouwd met etc.….
Ik ben Marc Broere, 40 jaar oud en geboren in Amsterdam. Ik woon inmiddels vier jaar in Diemen met mijn vriendin Fenje en onze twee dochters, Jools van vier en Louka van 11 maanden. Ik ben werkzaam in verpleeghuis de Die op de afdeling psychiatrie/ somatiek. Mijn functie is daar verzorgende i.g./ woonbegeleider.

Hoe ben je bij korfbal terecht gekomen, wat was de achtergrond?
Ik begon met korfbal toen ik zes jaar was en dit kwam doordat zowel mijn vader als mijn broer, Niels, al op korfbal zaten. Ik begon bij de welpen van Allen Weerbaar en tot mijn 21ste ben ik bij deze club gebleven. Daarna ben ik naar a.k.c. Blauw-Wit vertrokken, waar ik tot mijn 39ste gespeeld heb.
Met AW.DTV heb ik nog overgangsklasse gespeeld, wat nu de hoofdklasse is. Bij Blauw-Wit werd altijd het hoogst haalbare gespeeld, eerst hoofdklasse en vervolgens League en reserve-League.

Hoogte punten en evt dieptepunten:
Mijn twee hoogtepunten liggen behoorlijk ver van elkaar. Mijn eerste hoogtepunt is namelijk de gewonnen beslissingswedstrijd tegen degradatie uit de league in het seizoen 2008-2009. Deze wedstrijd was tegen KVS en vond plaats in de Blinkerd, wat een vreselijke hal was om te spelen. Het is een koepelvormige hal en er zit een zwembad bij, wat duidelijk te ruiken was. Het publiek stond allemaal boven en keken de hal in als in een soort arena.
Wij wonnen met veel moeite met 1 punt verschil en bleven dus in de league. Ik vrees dat het bij een nederlaag niet meer goed was gekomen met Blauw-Wit, omdat het zeer moeilijk is om weer vanuit de hoofdklasse te promoveren naar de league en het vermoeden bestond dat er dan ook spelers zouden vertrekken. Wij hebben zo’n wedstrijd gelukkig nooit meer hoeven spelen.
Mijn tweede hoogtepunt is natuurlijk de Ziggo Dome finale in 2016, maar daar horen ook de eerder gewonnen play-off wedstrijden bij tegen PKC. De play-offs spelen waren eigenlijk ook altijd wel weer hoogtepunten. Er kwam zoveel publiek op af en de sfeer was geweldig. Dat wij de finale verloren was echter wel mijn dieptepunt. Ik kon al slecht tegen mijn verlies maar na die verloren finale had ik het nog even wat moeilijker. Wij hadden die avond uiteindelijk nog wel een mooi feestje in de kantine waardoor je de nederlaag even vergeet.

Hoe kwam het dat jij zo’n goede korfballer werd? Had je talent, werd je geïnspireerd door je omgeving of door bepaalde spelers?
Ik ben eigenlijk wel een laatbloeier in het korfbal als je ziet hoe jong de meeste spelers in de league doorbreken. Ik had wel het nodige talent, wat zich al bij Allen Weerbaar uitte in het feit dat ik altijd wel vervroegd over ging. In mijn aspirantentijd heb ik nog in het Noord-Hollands team gezeten, maar tijdens mijn juniorentijd werd het korfbal even wat minder en was ik wat meer met andere dingen bezig. Daarnaast was ik ook begonnen met tennissen wat mij erg beviel. Op een gegeven moment moest ik toch voor een sport kiezen en dat bleef korfbal. Ik denk dat dit toch ook te maken had met de vrienden die ik daar had en het teamgevoel. Bovendien was en is tennis toch ook echt moeilijker om aan te top te komen.
Vanuit de junioren ging ik dus vervroegd over naar de senioren en kwam in het 1ste terecht. Ik heb daar toen een aantal jaar in gespeeld, maar op een gegeven moment stopten een aantal belangrijke spelers en zag het er allemaal niet zo best uit voor AW.DTV. Hoewel ik er heel veel moeite mee had om AW.DTV te verlaten, koos ik er uiteindelijk toch voor om naar AKC Blauw-Wit te gaan. Ik kwam daar in eerste instantie in het derde terecht en hoewel ik wist dat het niveau wel even anders was, kwam het toch als een flinke teleurstelling dat ik van een eerste team in een derde team kwam.
Er raakte echter na een paar maanden iemand geblesseerd waardoor ik toch weer in de selectie kwam. Ik heb toen een aantal jaar in het tweede gespeeld en in 2005 begon de Korfbal League. De eerste twee jaar van de League zat ik nog niet vast in het eerste maar vanaf het seizoen 2007-2008 werd ik een vaste heer in het eerste en was toen dus 27 jaar. Ik heb vervolgens schitterende jaren meegemaakt in de League en omdat ik altijd wel fit bleef, kon ik tot mijn 39ste doorgaan.

Welke rol hebben jouw ouders in jouw korfbalcarrière gespeeld?
Mijn ouders waren absoluut mijn grootste fans, en waren en zijn nog steeds gek op het spelletje. Zij waren er bij Allen Weerbaar altijd al bij en dit bleven zij doen tot mijn allerlaatste wedstrijd voor Blauw-Wit. Vorig seizoen, toen het nog mocht en ik was gestopt, gingen zij ook nog naar de thuiswedstrijden van Blauw-Wit kijken en mijn vader soms ook wel naar de uitwedstrijden. Ik denk dat mijn vader vooral mij het liefst nu nog zag korfballen maar dan wel op het hoogste niveau.

Nog steeds bij korfbal betrokken?  Wat zou je daar nog aan bij kunnen dragen?
Op dit moment ben ik niet veel bij het korfbal betrokken. Vorig seizoen ben ik de thuiswedstrijden wel gaan kijken bij Blauw-Wit maar verder was ik er eerlijk gezegd wel even klaar mee. Ik heb meer tijd over en dat komt heel goed uit met mijn twee meiden.
Fenje is nog altijd teambegeleidster bij de selectie van Blauw-Wit, dus zij is wat meer op de club te vinden nu. Jools is nu wel het korfbal wat aan het ontdekken bij de Kangoeroes en vindt het hartstikke leuk. Wij gaan verder wel zien welke sporten zij nog meer leuk gaat vinden en dat geldt ook voor haar zusje Louka. Ik zie ze ook wel graag die kant van een Lieke Martens op gaan, moet ik eerlijk zijn. Pappie lekker in Barcelona.

Wat zou je nog eens mee willen maken als toeschouwer?
Wat ik als toeschouwer nog eens zou willen meemaken is dat Blauw-Wit weer de play-offs haalt en AW.DTV de League weer weet te halen. Dit zou allemaal goed zijn voor het Amsterdamse korfbal. Maar laten wij eerst maar hopen dat er snel weer publiek aanwezig mag zijn in de sporthallen. Ik hoop natuurlijk ook dat ik een trotse toeschouwer kan zijn bij mijn dochters en welke sport dat dan zal zijn maakt mij niet veel uit, als zij er maar plezier in hebben en toch ook wel een beetje succes.

Hoe zie je de toekomst van het korfballen en die van AW.DTV in de nieuwe omgeving op Zeeburgereiland in het bijzonder?
Voor AW.DTV hoop ik dat zij als vereniging toch weer wat meer weten te groeien op hun nieuwe locatie. Zij zullen er bovendien voor moeten zorgen in de Hoofdklasse te blijven en hopelijk zelfs weer de korfbal league weten te halen. Blauw-Wit zal op haar beurt er voor moeten zorgen in de korfbal league te blijven en wie weet over een paar jaar weer bovenin weten mee te doen. Deze verenigingen zullen hierdoor altijd wel spelers weten aan te trekken.

Heb je nog een speciale foto die je bij dit interview geplaatst zou willen hebben?
Jazeker, deze foto is van mijn laatste wedstrijd in de League, laatste actie, laatste doelpunt ook!

Foto: Edwin Bartman

Dank voor het leuke interview Marc !