Tempo – AW.DTV 23-12

Citius, Altius, Fortius: sneller, hoger, sterker.
Een juiste omschrijving van ons vlaggenschip in de wedstrijd van vorige week tegen Tempo en begrijpelijkerwijs waren de verwachtingen voor vanavond hooggespannen. Toen ik voor de 2e maal bij de Limes Sporthal in Alphen arriveerde zag ik bovenstaande spreuk op de deur van het, tot het complex behorende, fitnesscentrum staan. Een paar vermoeid uitziende dertigers sprongen lusteloos wat op en neer, er werd met gewichten gegooid en in een verre hoek stonden twee oudjes treurig tegen een ficus te fluisteren – cool! Na dit alles in mij opgenomen te hebben verdween mijn optimisme over onze zo belangrijke beslissingswedstrijd gek genoeg enigszins naar de achtergrond – naar later bleek helaas terecht. Ons vlaggenschip stond bijna de hele zaalcompetitie bovenaan en speelde een groot aantal uiterst aantrekkelijke wedstrijden, waarvan een paar meer dan uitstekend. Echter, op 2 belangrijke momenten stonden we er niet: de twee finales in Alphen, tegen een niet meer dan modale tegenstander die in onze Hoofdklasse B de kruisfinales waarschijnlijk niet had gehaald.
We deden ons tweemaal tekort, om onverklaarbare redenen, en staan nu met lege handen – Tempo zegevierde ook nu terecht.
Als je in een wedstrijd 12 (!) maal scoort (keurig verdeeld over twee helften, dat dan wel) kun je nergens aanspraak op maken. Johan Cruijff zei terecht dat als je niet schiet je niet kunt scoren, en dat was onze makke.
Onze normale scherpte was er niet, er stond geen team – onverklaarbaar, maar dat zijn de onvoorspelbare krachten in de sport.

We beginnen flitsend met een doorloopbal van Cédric ( 0-1 ), maar laten dan na om het tempo hoog te houden. De Alphenaren vertragen ons spel en scoren overtuigend.
We zijn ons zelf niet, spelen slordig en komen 8-2 achter ( Cédric voor ons ). Dan mag Jim op de stip voor Danny ( 8-3 ), waarna hij van ver 8-4 scoort. De komst van Clarence luidt een betere fase voor ons in – we pakken onze rebounds en komen terug tot 9-6, met voor ons scores van Jim en Bret.
Net als de 9-7 dreigt te gaan vallen hangen er 2 Tempo heren aan de paal te hengelen ( turncommentator Hans van Zon zou het de dubbele Kovacs noemen ) en wordt het maken van een doorbraak door onze SR wel erg letterlijk genomen. Interessant: met het licht optrekken van de linkerknie geeft de leidsman lopen aan terwijl links en rechts speelsters omver gekegeld worden. De hele wedstrijd heeft AW.DTV geen vrije bal gekregen, maar ja, als je zelf niet beter speelt heb je ook alles tegen. Overigens denk ik dat de shortlist voor het fluiten in de Ziggo weer iets korter is geworden!
De rust komt met een leuke turndemonstratie. Zie ik uit mijn linkerooghoek een aantal Alphenaren op weg naar de kleedkamer een dubbele flikflak maken? Je kunt ook te vol van jezelf zijn!

In de tweede helft komt Ilona voor Gina en scoort 12-7. Een onverzettelijke Clarence maakt 13-8 en Jim van ver 15-9. Inmiddels is ons vlaggenschip stuurloos: het geloof is weg, Tempo scoort gemakkelijk door en bij ons wil niets meer lukken. Voor ons scoren nog Roos met een omdraaibal ( 17-10 ), Ilona van ver 18-11 en Joy 18-12. Naomi en Amber ten H. komen in de ploeg en we ploeteren voort. Het eind komt voor Tempo met 23-12 ( ! ), ze gaan verdiend naar de Hoofdklassefinale.

Al met al een ontluisterende finale voor ons – maar toch !
AW.DTV heeft een prima seizoen gehad met veel geweldig korfbal, spectaculaire acties en super enthousiaste supporters.
Er was weer veel te genieten, dus niet blijven hangen in negatieve bespiegelingen: omdraaien svp!

Op weg naar huis luister ik naar “Turn, turn, turn“ van de Byrds  for everything there is a season…… dat weten al onze geweldige en trouwe clubmensen als geen ander!
Huilen mag!

HAVANER

Onze scores: Joy 1, Roos 1, Ilona 2, Clarence 1, Bret 1, Cédric 2 en Jim 4