Hallo een ieder die de roodzwarte  kleuren een warm hart toedragen. Als eerste even een kort voorstelrondje. Mijn naam is Adri ten Hulsen ofwel Adri voor ingewijden, vader van vier korfballende dochters, een korfballende schoonzoon en twee kleine rode bosduiveltjes die we ook wel kleinkinderen noemen en die zich al regelmatig bij de wedstrijden van papa Coen of moeder Amber langs de kant manifesteren als kleine AW.DTV-korfbalhooligans in de goede betekenis van het woord (voor zover hooligan iets goeds kan betekenen).

Tot onze grote  ontsteltenis maakte dochter Amber twee jaar geleden gewag van het feit dat zij onze familietraditie dat er in het korfbalshirt iets geels moet zitten (na het blauw/geel van  Swift het groen/geel van Groen Geel en het zwart/geel van Rohda) ging breken en dat zij  koos voor iets rood/zwarts. Ondanks een aantal ernstige vaderlijke gesprekken bleef zij standvastig volhouden en dus bleek vader Adri definitief ingeruild voor manlief Coen. Het werd allemaal nog erger toen Amber begin dit seizoen mededeelde dat zij weer zin had om op het hoogste niveau mee te gaan ballen en zich dus beschikbaar stelde voor een plekkie in AW.DTV 1. En dus sta ik plotseling dit seizoen zomaar af en toe op de banken als AW.DTV 1 een puike prestatie loopt te leveren.

Nou gebeurt dat dit seizoen jammer genoeg niet zo vaak als de AW.DTV’ers afgelopen jaren gewend zijn geweest, maar ondanks toog ik afgelopen zaterdag toch weer richting Zeeburg om te zien hoe het dochterlief en dus AW.DTV zou vergaan tegen 1 van de 2 grote play-off kandidaten Nieuwerkerk. Eenmaal  binnen en na netjes mijn vijf euro toegangsgeld te hebben afgedragen denk ik rustig naar de zaal te kunnen wandelen, maar ineens word ik teruggeroepen door AW-lady Edith. Of ik zo vriendelijk wilde zijn de capriolen van het vlaggenschip in een kort verslagje te willen beschrijven. Wel zo slim om dat te vragen nadat ik al betaald had anders zouden er zware contract onderhandelingen gevoerd zijn geworden. De echte insiders weten wel dat ik al zo een kleine 40 jaar de verslaggeverspen aan het hanteren ben en dat een kort verslagje aan mij niet besteed is. Normaal laat ik mij dan ook per woord betalen, maar vrij toegang, vijf cola zero en een bordje bitterballen was deze keer toch wel het minste geweest. Nu leverde het mij niet veel meer op dan een notitie blaadje en een pen (wel 1 van de andere Amsterdamse trots, Ajax. Dat dan weer wel) om die paar doelpuntjes te  kunnen noteren. En zo kon het gebeuren dat ik om 20.00 uur gewapend met bovengenoemde pen en papier het eerste fluitsignaal van scheidsrechter Jelle den Dekker en zijn assistente Diana Boogaard zat te aanschouwen.
De wedstrijd was begonnen. Een wedstrijd waar voor beide ploegen nog wel het een en ander op het spel stond. Nieuwerkerk was bij winst bijna zeker van de play-offs, iets wat voor AW.DTV na een aantal stevige misperen tegen lagergeplaatste ploegen niet meer weggelegd was. Sterker nog, er waren nog wat puntjes nodig om de plek in de hoofdklasse voor volgend jaar veilig te stellen.

Binnen de minuut mocht ik het eerste wapenfeit al noteren toen Jim gelijk al probeerde om Amber met een strakke pass te onthoofden. Amber was wel gelijk wakker, stond direct op scherp en schoot een halve minuut later van ver de 1-0 op het scorebord. Dat bleek de opmaat voor een geweldige eerste helft waarbij AW.DTV eindelijk weer eens liet zien waartoe het wel zeker in staat is. Nieuwerkerk werd vanaf het begin onder druk gezet, opgejaagd en overvleugeld. En al snel werd er dan ook afstand genomen.
Het eerste serieuze gaatje werd gemaakt bij 6-3 met onder andere een paar sublieme goals van Cédric en Danny. Nieuwerkerk richtte zich nog heel even op, kwam weer op gelijke hoogte, maar keek enkele minuten later al weer tegen een achterstand van vier punten aan waarbij eerst Amber na een slim boogballetje over haar tegenstandster van Clarence vrij werd gespeeld onder de korf. Vervolgens werd ze bij een vrije bal dusdanig getorpedeerd dat ze drie meter verder op d’r bips terecht kwam. Met die strafworp wist Jim wel raad. En daarna was het weer de beurt aan Cédric en Danny om de stand naar 10-6 te tillen. En dit verschil werd gehandhaafd tot aan de rust. Elk doelpunt van Nieuwerkerk werd direct gecounterd waarbij Danny en Cédric gewoon bleven doorscoren, maar in het andere vak namen nu Linsey en Clarence de goals voor hun rekening. En zo kwam de 16-12 ruststand op het scorebord.

De grote vraag was voor iedereen echter of dit niveau ook in de tweede helft aangetikt zou blijven worden, want dat was de grote makke de afgelopen weken. Steeds werd een goede voorsprong simpel uit handen gegeven waarna het tij niet meer gekeerd kon worden en de punten uiteindelijk ingeleverd moesten worden. Nieuwerkerk voedde direct aan het begin van de tweede helft deze gevoelens door  binnen anderhalve minuut twee keer te scoren en de achterstand te halveren. Gelukkig bleef er wel meegescoord worden en bleef het verschil tussen beide ploegen op 2 of 3 goals hangen. Maar heel  langzaam zag je toch wat onzekerheid in de ploeg van AW.DTV sluipen wat gepaard ging met een aantal verkeerde keuzes die steevast balverlies opleverden. Bij Nieuwerkerk waren in deze tweede helft Niels Stuurstraat en Koen Collee volledig op stoom gekomen en bijna niet meer af te stoppen. Met zijn tweeën zorgden zij er voor dat 10 minuten voor tijd het verschil tot 21-20 was teruggebracht. En dus leek het scenario van de afgelopen wedstrijden weer uit de kast te zijn gehaald, goed spelen maar het net weer niet redden.
Dit keer echter was alles anders want op het moment dat de ploeg ten onder dreigde te gaan, wisten zij deze keer wel het tij te keren. Jim die 100% scoorde op zijn strafworpen, maar qua schieten niet verder kwam dan 0% schoot na een geweldige rebound van Clarence zijn enige goede schot van deze wedstrijd, maar dat kwam wel op een cruciaal moment in de wedstrijd. Zo werd het verschil  toch weer 2 doelpunten, even later door Cédric weer verder uitgebouwd naar 23-20. Het duo Stuurstraat en Collee bracht Nieuwerkerk weer terug tot 1 punt maar nu was het Vitash die de voorsprong weer uitbouwde. Opnieuw Cédric vergrootte het verschil weer naar drie maar het vermaledijde en reeds eerder gememoreerde duo van Nieuwerkerk maakte het verschil weer 1. Voor de laatste keer echter want Jim met zijn laatste van 4 benutte strafworpen en Gina recht voor de korf zorgden voor de uiteindelijke beslissing. En vooral het laatste doelpunt van Gina stond eigenlijk model voor de wijze waarop AW.DTV deze wedstrijd heeft aangepakt. Want voorafgaand aan het doelpunt van Gina dreigde de bal aan de zijkant over de lijn te gaan. Maar met een uiterste krachtsinspanning wist Danny de bal toch nog in AW.DTV bezit te houden met het beslissende doelpunt enkele seconden later als de ultieme beloning. Dat Nieuwerkerk er uiteindelijk nog 27-25 van maakte, maakte de roodzwarte aanhang geen bal meer uit. Eindelijk was er weer een topwedstrijd te zien geweest, had AW.DTV 1 een zeer goed niveau neergezet en waren de punten in Amsterdam gebleven. Met als mooie bijkomstigheid dat AW.DTV volgend jaar opnieuw kan gaan proberen een rol in de strijd om de play-offs te gaan spelen. Dan zal er echter wel wat meer evenwicht in de prestaties gerealiseerd moeten worden. Nu waren het hoge toppen maar ook diepe dalen en vooral de verloren zes punten bij Fiks en Avanti hakten er zwaar in.
Onnodig mijns inziens gezien deze wedstrijd tegen Nieuwerkerk. Want dat zag er toch prima uit, maar ik  heb ook wedstrijden gezien dat ik me af vroeg wat er in hemelsnaam aan de hand was met deze spelers en speelsters. Daarbij denk ik dat ook het veelvuldig wisselen in de opstelling niet echt mee heeft geholpen om een homogene ploeg te krijgen. Er waren toch  een aantal nieuwe mensen in het team en dan lijkt  mij het handig dat men de gelegenheid krijgt om wat automatismen op te bouwen. Niet dat ik nu wil zeggen dat het mindere presteren aan de technische staf ligt want ook het team zelf zakte af en toe door het ijs, waarbij men regelmatig te snel het koppie liet hangen als het even niet liep of als het tegenzat. En dat is toch echt een mentale kwestie lijkt me. Maar goed, gedane zaken nemen geen keer. Er komen nog twee mooie wedstrijden tegen top3 ploegen. Het zou natuurlijk heel mooi zijn als daar nog twee keer een goed resultaat behaald gaat worden. En met dezelfde instelling als afgelopen zaterdag is dat absoluut mogelijk en kunnen jullie het zaalseizoen toch nog met een redelijk goed gevoel afsluiten.

Overigens vond ik het wel heel opvallend dat nu er gewonnen werd ineens een tweetal heren naar voren kwamen die allebei de rol van de grote inspirator van deze zege opeisten. De heer E. de Groot meende dat zijn verhelderende toespraak enkele dagen eerder bij een training de oorzaak van deze wederopstanding was geweest. De heer K. Snel was daarentegen van mening dat het vooral zijn eigen bereide pasta, die de ploeg voor de wedstrijd diende weg te werken, is geweest die er voor zorg droeg dat de punten in eigen huis bleven. Onbegrijpelijk deze egotripperij. De enige reden dat er gewonnen is, en dat is echt de enige reden, is dat de ploeg enige minuten voor de wedstrijd te horen kreeg dat de schrijvende pers bij deze wedstrijd aanwezig zou zijn. Kortom alleen dankzij de macht van het verslag is deze wedstrijd tot een goed einde gebracht. Het was me dan ook een eer om AW.DTV  voor de hoofdklasse behouden te kunnen hebben.

Adri ten Hulsen